fasea
@fasea
kendi içimde yuvarlanıp gidiyorum
Nehirden Denize Özgür Filistin
Lakin işte görüyorum ki, bir çanak suda bir damla zeytinyağı gibiyim.Ne karışıyorum ne de dibe çökebiliyorum.
Eleme,kedere,hatta sevince bir sınır tayin etmek...Bunu, yalnız şehirlerde olur bilirdim. Meğer insan, köylerde, dağ başlarında ve mağara kovuklarında da samimi olmak, içinden geldiği gibi, içinden geldiği kadar gülüp ağlamak hürriyetine sahip değilmiş.
Her memleketin köylüsüyle okumuş yazmış zümresi arasında,aynı derin uçurum var mıdır? Bilmiyorum! Fakat okumuş bir İstanbul çocuğu ile bir Anadolu köylüsü arasındaki fark, bir Londralı İngilizle bir Pencaplı Hintli arasındaki farktan daha büyüktür.
Gün geçtikçe daha iyi anlıyorum: Türk "entelektüel"i,Türk aydını,Türk ülkesi denilen bu engin ve ıssız dünya içinde bir garip yalnız kişidir.
Talim,terbiye,iyi örnek, bunların hepsi geçici şeylerdir. Ve çevre değiştirmedikçe,insanın değişmesine imkan yoktur.