"Mutlu musunuz peki?" "Huzurluyum. Mutluluk benim için hiçbir zaman önemli bir kavrram olmadı. Daha çok bir rastlanti gibi yaşadım mutluluğu. Kısa anların hediyesi gibi. Yaşamın karşıma çıkardığı bazı anlar benim için mutluluk demekti, o kadar... Hem unutmayın, mutluluk her zaman eğlenceli bir şey değildir. İnsan mutlu olmak için âşık olmaz. Aşk bir kaçınılmazlıktır."
"Asla aradığından fazlasını bulmaya çalışma," derdi ilk ustası. "Fazlasını ararsan, yolun bir anda umutsuzluk yolu olur, bulduklarını da göremezsin. Göz açıkken kör olur."
Toyluğun insanı kanatlandıran hafifliği özleniyor yaşlandıkça; hayatın daha vaatkâr olduğu o zamanları derin bir özlemle anıyor insan. Kimi hatıraların gücü bütün bir geçmişe fazladan bir kudret katıyor. Yitip gidenlere içi karıncalanıyor insanın.