Fatmanur Güneş

Eve varıp zili çaldığımda saat üç buçuktu.Kapının açılmasını beklerken gözüm zildeki isme takıldı: Adem Toprak Kız kardeşim Esma bunu o süslü el yazısı ile yazmıştı. Istemeye istemeye."Biz de burda oturuyoruz, değil mi?"diye homurdanmıştı.Niye sadece babamın adını yazıyoruz?"
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ve böylece, yedi yaşındaki oğlan hemen oracıkta Kuran'a el basarak materyalist kapitalist sistemi yanına yaklastırmayacağına ant içti. Tek mesele bunun ne anlama geldigi hakkında en ufak bir fikrinin bile olmamasıydı.
Sistemin dışında kalırsan içeride anlamlı bir değişiklik yapabilmenin mümkün olmadığını öğrendi. Ancak sistemin bir parçası haline gelmek de insanın ruhunu yok ederdi. Söyle bakalım,bir şeyin içindeyken dışında durmayı nasıl başarırsın ufaklık?
Kıskançlık ve umutsuzluk çocuğun yüzünden okunmuş olmalı ki Tobiko bir anda onu yakalayıp kendine doğru çekti ve alnından öpüverdi. "Ah,keşke on yaş büyük olsaydın!" "Olacağım" dedi Yunus kulaklarına kadar kızararak. "On yıl sonra."
Sayfa 35·Kitabı okudu