Fatmanur Güneş
@fatgun
11 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Sanki hayatında böylesine çaba göstermemiş gibi geldi
ona. En büyük güçlükler bile bunun yanında çocuk oyuncağı gibi kalırdı. Alnı boncuk boncuk terlemiş,
gömleği alışık olmadığı bu kadar çok şeyi
birdenbire yapmak için harcadığı çaba yüzünden çıkan terle ıslanmıştı. Şimdiye kadar hiç yemediği bir şekilde
yemek yemesi, garip birtakım aletler kullanması, çevresine gizlice bakarak her yeni şeyi nasıl becereceğini
öğrenmesi, anlayışı üzerine bir sel gibi akmakta olan etkileri alması ve onları zihninde açıklayıp, sıraya
koyması gerekiyordu. Kıza karşı duyduğu ve kendisini boğucu, sancılı bir huzursuzluk şeklinde rahatsız eden
özlemin farkında olmak; kızın yürüdüğü bu hayat katındaki yürüyüşe adım uydurmak arzusunun dürtüşünü
duymak ve zihnini, ona nasıl ulaşacağına dair düşünce ve belirsiz planlar içinde hiç durmadan dolaştırmak...
Ayrıca, sırf hangi çatalın, hangi bıçağın ne vakit kullanılacağını kestirebilmek amacıyla gizliden gizliye attığı
bakışla, karşısında oturan Norman'a veya başka birisine ulaştığında, onun özelliklerini zihni hemen yakalıyor
ve bu özellikleri değerlendirmeye, bunların ne olduğunu hep kızla kıyaslayarak sezmeye çabalıyordu.
Konuşması, kendine söylenen, ortada dolaşan konuşmaları duyması, devamlı olarak gem vurmak zorunda
bulunduğu düzensiz konuşmaya eğik diline rağmen gerektiği zaman cevap vermesi de lazımdı.
Reklam
dünyasında anneler, babalarla çocuklar arasında böyle sevgi gösterilerine yer yoktu. Bu, ancak yukarıdaki
dünyada ulaşılabilen bir yücelmişlik gösterisiydi. Bu, o dünyada şimdiye kadar, kısa bir anda görebildiği
şeylerin en güzeliydi. Bunu takdir ederken, son derece duygulanmıştı; kalbi bu his ortaklığıyla eriyip
yumuşuyordu sanki. Bütün hayatında sevgiye susamıştı. Benliği sevginin özlemini çekmişti. Bu var olmanın
organik bir isteğiydi. Ama o yine de bunsuz yapabilmiş ve kendini bu yolda pekiştirmişti. Sevgiye ihtiyacı
bulunduğundan haberi olmamıştı. Şimdi de haberi yoktu.
Ona göre sevgi sadece faaliyet halindeydi, yapabilmek, dokunabilmek ve hissedebilmekti.
..kendine, "Tanrı hakkı için!" diye bağırdı. "Ben de onlar kadar iyiyim işte; gerçi onlar benim bilmediğim bir
sürü şey biliyorlar ama ben de öğrenebilirim bunların birkaçını!" Bunun hemen arkasından, kız veya annesi
ona, "Mr Eden," diye hitap edince, saldırıcı gururunu unuttu, içini bir sıcaklık, bir haz kapladı. O, medeni bir
adamdı, yani, kitaplarda okuduğu insanlarla omuz omuza yemek yiyen bir adamdı. Kendisi de bu kitapların
içine girmiş, cilt cilt kitap sayfaları içinde bir serüven yaşıyordu.
Bu, onun ruhunun bir görünüşü, ondaki tanrısal cevherin saf, cana yakın billurlaşmasıydı. Tanrısallık
hakkındaki bu fikri onu ürküttü; onu sarsarak, rüya aleminden alıp, ayık düşünceler alemine getirdi. Şimdiye
kadar tanrısal olana dair hiçbir ipucu, hiçbir belirti ona ulaşamamıştı.
..onların kabilesinden değildi ve onların dilini konuşamıyordu; sorunu kendi kendine işte böyle koydu. Onların
cinsinden olmak için sahtekarlık yapamazdı, maskesi düşerdi sonra, üstelik maske takınmak onun yaradılışına
çok uzaktı. Onun iç dünyasında yapmacığa, hileye yer yoktu. Ne olursa olsun, ne ise o olmalıydı. Henüz
onlar gibi konuşamıyordu, ama yine de, zamanla konuşacaktı. Buna karar verdi. Ama bu arada da konuşması
lazımdı ve bu konuşma, kendi usulünce, doğal ses tonu biraz daha aşağı perdeden ve onları fazla
sarsmayacak bir şekilde olmalıydı. Ayrıca, kendine tanıdık gelmeyen hiçbir şeye, hatta susarak kabul eder
gibi görünmek suretiyle bile bildiğini iddiaya kalkışmayacaktı... Sınırsızlığı belli olan bilgi silsilesinden pırıltı halinde bir kaçamak görüntü yakalamıştı.
Reklam