Fatih Sultan Mehmed Han
Allah’ım! Senin gösterdiğin yolda, gönderdiğin din uğruna savaşan İslam ordusunu koru, zafere ulaştır! Konstantiniye’nin fethini göster. Sana sığındık, Sana bağlandık; bizi sevindir, düşmanlarımızı yerindir...
Zaman bazen ölümle hesap ediliyordu. Sevdikleri öldükçe anlıyordu insan zamanın geçip gittiğini yoksa dünya aynı dünyaydı. Her şey olduğu yerde, herkes olduğu kişi idi aslında. Yalnızca ölümün olduğu bir dünyada anlam kazanıyordu yaşamak. Hayat varsa ölüm de olmalıydı. Olmalıydı ki anlamalıydı insan “bu âleme sahip olmaya değil de şahit olmaya geldiğini”.