Fatih İlbay
@fatihilbay
Köylüler, Abuzer'in bu sözüne hıkır hıkır gülduler. Misafirlerin karşılarında diz çökmüşlerdi. Hepsi de sakat, sıska, hasta, yaşlı, çarpuk çurpuk, yamru yumru, seferberik artıkları... Yüzleri sürekli açlıktan, daha doğrusu yüzyıllardır yalnız ekin yemekten kansız... Çoğunun dişleri otuz yaşında dökúlmeye başlamış...
Muhtar Kadir Ağa’nın sivri gırtlağı mintanının açık yakasından göğsündeki kirli bir çukura doğru bumburuşuk iniyor, gülerken titreyen sakalıyla alt çenesi bir daha kapanmayacak gibi sarkıyor. Vaktiyle heybetli bir adam olan Uzun İmam bitmiş, yamalı cüppesi, yamalı dizleri, üst üste pençelenmis ağır hantal lapçınlarıyla adamlıktan çıkmış. Hele iki tane hava değişimli asker var ki, kemiklerine sarılmış sarı derilerinden içerisi nerdeyse görülecek..
İstanbul'un gazeteci sürgünü Refik Bey, bu acıklı görüntüye korkuyla baktı. Kafkas'ta, çölde, Çanakkale’de, bilinmez daha ne cehennemde, yıllardan beri vuruşanlar işte bunlar…
Buğday yerine çoğu ot yiyerek, yaşatmaya çabaladıkları sıska gövdelerinde tifüs bitlerini beslerken "Allah Allah!" diye çağırışarak düşmana saldıranlar...
"Şunları git gör Allasen," dedi. "Kendilerini yüzde yüz haklı buluyorlar da, yanılabileceklerini akıllarına hiç getirmiyorlar. Beni kaşarlanmış namussuzların karşısında böyle yalnız bırakmasınlar. 'Başlarım istifalarının pulundan, imzasından!' dedi dersin. Namussuzluk, namussuzları kullanmakta değil, kullanıp dururken onlara alışmakta... Namussuzluğun içine iyice yerleşip rahatlamakta... Benim ileride sahiden namussuz olmamı istemiyorlarsa, yanımdan ayrılmasınlar. Çizgiyi yanlış çizersem etegimi çeksinler, dinlemezsem enseme vurup yüzümün üstüne sersinler. Çiğnesinler. İnsan arada bir dost sillesi yemezse sapıtır. Şunlara neden yıldıklarını soruver bakalım, yiğitlik böyle mi, sor!”
Biz bir çok şeyleri ayrı ayrı biliriz de, yan yana getiremeyiz.
