Yıllar sonra ‘Satranç Dersleri’ adlı uzun şiirini yeniden okuyunca, gördüm ki usta bir şair, devleri bile göçürecek çılgınlık azmanı bir acı duruyordu karşımda! Her zamanki doğal olgudur kişi çok yakınındakini hemencecik anlayamıyor. Kimilerini anlamak için yüzyılların gerekmesi gibi…
Şiirlerinden anlaşıldığı gibi, içini kemiren bir kuşku (?) ara sıra gelip çullanan ve onu hücrelerine kadar vehim depremlerine uğratan acı, yalnızlık, kader karşısında duyulan hiçlik ve yitme duygusu, intihar saplantıları, yaşamanın anlamsızlığı gibi temel ögeler iç yaşamının bilinmeyen yanlarını dışa vuruyor.