Artık yaşamak istemiyorum...
onların istediği gibi yaşamak istemiyorum...
normal bir insan olmaya zorladılar,
bana boş yere vakit kaybettirdiler.
olmayınca da anormal dediler.
başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım,
mürekkeple yazmışlar;
oysa ben kurşun kalem silgisiydim,
azaldığımla kaldım.
kötü bir resim asarım korkusuyla
hiç resim asamadım;
kötü yaşarım korkusuyla...
hiç yaşayamadım.
en kötüsü,
hayır demeyi öğrenemedim.
yemeğe kal, dediler: kaldım.
oysa, kalınmaz.
onlar biraz ısrar ederler;
sen biraz nazlanırsın.
sonunda kalkıp gidilir.
her söylenen şeyi ciddiye almak yok mu,
şu sözünün eri olmak yok mu;
bitirdi, yıktı beni.
yaşamamaktan yoruldum..
insanın,
kendisi gibi olmak istemediği
zamanlar da varmış.
hafiftim,
güzeldim,
rüya gibiydim;