Bir insanın değiştiğini görmek kadar itici bir şey yok nefret ediyorum bu tutumdan eski günlerin ,yaşanmışlıkların hatırına susuyorum midem bulanıyor onla konuşurken ,sonra anlatmamaya başlıyorum sessizliğimi onu dinlememi sadece iyiye yoruyorlar seviyorlar kendinilerini anlatmayı sonra dinlerken de yoruluyorum ve zamanla bırakıyorum dinlemeyi de işte o zaman yaşanmışlıklar da bir şeyler ifade etmiyor ve hepten bırakıp özgür hissediyorum işte o an omzumdaki yükten kurtuluyorum bence insan üzerindeki en ağır yük sevmediklerine katlanmak o yüzden anlatmadığınız sadece dinlediğiniz insanları bırakın ve yüklerinizden kurtulun ben bu gün birinden daha kurtuldum .