Yok olan kar taneciklerini bir şekilde yakalamak, mutluluğu yakalamak gibi bir şey; anında hiçliğe dönüşüveren bir sahip olma eylemi. Bu evin dışında hayat olduğunu hatırlatıyordu bana: geniş ve tarifi zor güzelliğe sahip bir dünya; o an için ulaşamayacağım bir dünya. O anın hayali, izleyen yıllar boyunca defalarca bana geri geldi. Sanki çevreleyen bütün bir sefalet kısacık özgürlük anının daha çok parlamasına sebep oluyordu; karanlığın çevrelediği küçük bir ışıktı.
Ben gergin, korku dolu ve endişeli büyüdüm. Bu endişe var oluşumdan önceye dayanıyor ve benden bağımsız olarak var görünüyordu. Ama yanında kendimi hiç güvende hissetmediğim babamla ilişkimden kaynaklandığı kuşkusunu taşıyorum.