ft
@fatmaa_tfkc
Yürüyeceksin.
Daha çok yürüyecek, yürürken büyüyeceksin. Büyürken aynı zamanda öğrenecek ve düşüneceksin.
Ve hiç unutmayacaksın ki bilgi; sonradan kazanılan bir güçtür.
10 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Pal sokağı çocukları
Her çocuğun okuldan sonra topunu kaptığı gibi koşa oynaya vakit gecirebilecegi bir yere ihtiyacı vardır.
İşte, Pal Sokağı çocukları da tam bu konu üzerinden olaya dahil oluyor. Öyle ki, onlar yaşları küçük olmasına rağmen, büyük bir mücadelenin içindeler. Bu mücadele de öylesine bir ciddiyet göze çarpıyor ki, en çocuksu tavır sergilemeleri gerektiğini düşündüğümüz zaman da dahi kendi aralarında kurdukları ast-üst ilişkisini bozmuyorlar.
Bu mücadele de özellikle iki karakter dikkat çekiyor. Kendi sosyal çevremizde de tanık olmuş olabileceğimiz, daha çok yönetici, idareci, son söz kendisine ait olan, problem anında çıkış yolu bulsun istenilen kişi: Boka.
Boka, olgun tavırları ile karşımıza çıkıyor.
Diğeri ise, küçük ayaklı, küçük boylu, boyuna ve ayağına ters orantıda cesarete sahip, sarı saçlı
Nemescek. Bu mucedele de ön safta gördüğümüz kişi.
Nemescek, en rütbesiz, en çok emir alan.. Bu biraz zoruna gitse de, onu yaralayan çok daha başka şeyler var.
Kitabı bitirip kapattığınızda, bir grup çocuğun ''arsa''ları için nasıl strateji geliştirip akıllıca ve cesurca davrandıklarına şahit olacaksınız.
Buyrunuz,
karar sizin...
Reklam
Şeker Portakalı
-Spoiler içerebilir-
Bu kitap bana şunu düşündürttü,
Çocuklarda uçsuz bucaksız bir hayal kurma potansiyeli var. İnsanlar yaş aldıkça hayal kurma potansiyelleri de o eksende daralıyor ve sıkıcılaşıyor. Gelecek kaygısı, geçim derdi bizleri köreltiyor.
Bu kitap bana şu konuda sitem ettirdi;
Bir ağacı sahiplenme yarışına giren ve kendi payına düşen bir fidanı dost bilen, öğrendiği her yeni kelimeyi kendi zihin dünyasında şekillendirme konusunda oldukça çabakâr olan 5 yaşındaki o küçük çocuğun dünyasını ailesi neden göremedi.
Bu kitap bana şu cümlelerin altını çizdirtti;
Sınırlar koymadan, kalıplara sokmadan Ne demişti küçük Zeze;
"Bilesin ki kalbimiz kocaman olduğu sürece sevdiğimiz her şey içine sığar. "
Mutlu olduğu zamanlarda, içindeki sevginin dışa vurumunu nasıl anlatmıştı?
"Minguinho benim şeker portakalı fidanimin adi. İçimin sevgiyle doldugi zamanlar da ona Xururuca derim. "
Bu kitap bana şunu fark ettirdi,
Etkileyici cümlelerini okudukça Zeze ile tanış olduk, her ne kadar kendine haylaz dese de küçük bir çocuğun masum beklentilerini, hayata çocukça bakışına tanık olduk.
Çocukların hayallerinde ve umutların da sınır yoktu,anladık.
Ne demişti dostu Portuga;
"Seni hep böyle görmek istiyorum. Kafan hayallerle dolu olsun."