Fatma Eylül

Fatma Eylül
@fatmaeylull
Evin içinde garip şeyler dönüyordu. Görünüşte her zamanki gibiydi sesler, çağırışlar, yemek zamanları, hatta yüzler. Keşke bütün eşya yer değiştirmiş, sesler kısılmış, yemek zamanları değişmiş olsaydı da bu her şeyin her zamanki yerindeliğine bile karşı gelen hava olmasaydı. İnsan beklerdi o zaman masaların, bardakların, iskemlelerin yerlerinde yer etmesini. Hayır, her şey yerli yerindeydi. Küçük kardeşim sabahleyin aynı saatte uyanıyor. Çay aynı dakikada kaynıyor, küçüğün sefertasına konacak ekmeğin kokusu yatakta burnuna geliyordu. Sobanın başına çöken küçük, kendi halinde, mütevazı ve sevimli sabahımız aynıydı.
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yalnızlık dünyayı doldurmuş. Sevmek, bir insanı sevmekle başlar her şey. Burada her şey bir insanı sevmekle bitiyor.
Ne oldu? Yapmayı unuttuğu birşeyi mi anımsadı birden? Ya da yeryüzünde tek gerçek değerin kendisine verilmiş bu olağanüstü yaşam armağanını korumak, her şeye karşın sağ kalmak, direnmek olduğunu mu anladı giderayak?
Hırsla, ılık ama insanı canlandıran havayı içime çektim, içimdeki dehşetin yerini, insanların kaderlerini ne kadar da farklı olabileceği karşısında duyduğum hayret aldı ve bir kez daha her pencerenin ardında farklı bir kederin yaşandığını, hatta böceklerin ateşli parıltıyla çürüdüğünü, hayatın en sefil köşesinde bile önceden tayin edilmiş olayların yaşandığını bilmek beni ağlatacak kadar mutlu eden bir duyguydu.
Genel durumuna baktığımda yorgun ve hiçbir şey hissetmeden alışkanlıktan dolayı yaşamaya devam eden bir insan görüyordum karşımda.