“Herkesin sinesinde, Johnson’ı hayattayken ona kol kanat gerecek, destek olacak kadar tanımamış olmanın pişmanlığı vardı ve bu eksiklikten dolayı kendilerini aptal ve pinti olarak niteliyorlardı.”
“Fakat insanlar mutlu ve neşeliyken o kadar güzeller ki! Kalpleri öylesine sevgiyle dolu ki! Sanki kalplerinin içindekileri başka bir insanın kalbine dökmek istiyorlar, sanki tüm dünyanın neşeli olmasını ve onlarla birlikte gülmesini istiyorlar. Bu mutluluk gerçekten bulaşıcı!”
“Ve kendime soruyorum: Hayallerim nerede? Kafamı sallayıp mırıldanıyorum: Zaman nasıl da geçiyor! Ve sonra kendime bir daha soruyorum: Zamanını nasıl geçirdin, hayatının en iyi yıllarını nereye gömdün? Yaşadın mı, yaşamadın mı? Bak, diyorum kendime, dünyadaki her şeyin nasıl solup soğuduğunda bak.”