Nihayet yukarı, odama çıkıp yattım. En sonunda benim konuğum olmuştu, en önemlisi buydu. Yattığım yerde bir sürü şey düşünerek uzun bir süre uyanık kaldım. Minibüsün izinin bulunacağından biraz çekiniyordum ama böylesi minibüslerden piyasada yüzlercesi vardı, beni tek kaygılandıran kişiler de yoldan geçen iki
yaşlı kadındı.
İşte, oracıkta uzanıp, onun da aşağıda uyanık yattığını düşündüm. Güzel düşler kurdum, aşağı gidip onun gönlünü aldığım düşler; öylesine coşmuştum ki belki de
kendimi kaptırıp hayallerimde biraz ileri gittim ama fazla pişmanlık duymadım çünkü aşkımın ona yaraşır olduğunu biliyordum. Sonra uykuya daldım.
Bence, şimdi mutlu görünen birçok insan, paraları ve zamanları olsaydı benim yaptığımı veya benzeri şeyleri yapardı. Yani ikiyüzlülük yapacaklarına, kendilerini eğilimlerine bırakırlardı. "Güç, insanı yoldan çıkarır" derdi hocalarımdan biri. Üstelik Para Güç'tür.