Büyük bir iptila ile sevdiği insandan şüphe edenlerin kalplerine gelen nefretin aşkla mücadelesi, katlanılmaz acılardan biridir. İnsan iğrenç bir mahluk sevmekle kendini itham eder; fakat sevdiğinin ihanetini iyice bilmediği için teselli bulmaya da çalışır. burada şüphe nefrete kuvvet verdiği gibi, ümit de aşkı canlandırır.
Vücutça yorgun olmadığı halde, günlerce yememiş, içmemişti. Uyumamış, yol yürümüş, yük taşımış gibi kendini halsiz buluyordu. Sanki bütün vücudu çözülüyor. Bu maddi bitkinliğin manevi bir tek sebebi var: Şüphe.