Fatoş
@fatus34
19 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
“Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.” diyerek başlıyor yazar söze. Başladığı gibi de bitiriyor desem yeridir aslında. Gospodınav, kitabında aktarmak istediği, hissettirdiği tüm duyguları açıklamış aslında bu iki cümle ile taa en başında. Babası kanser hastası olan bir adamın, süreçteki deneyimlerini ve duygularını anlatmaktadır. Yazarın babası da kanser sebebiyle 2023 yılında vefat etmiş ve yakın zamanda deneyimlediği acı ölüm gerçeği ile 2024 yılında bu kitabı kaleme almıştır.
Ölüme bir duygu yüklememeyi, onunla birlikte yaşanması gerektiğini, ölümün bir son olmadığını hatta yeni başlangıçlar olduğunu aktarmaktadır.
Dili akıcı, sadedir ve konusu gereği kitap melankolik bir havada ilerlemektedir ancak bunaltmadan, yormadan. Büyük, iddialı cümleler olmadan, edebi bir kaygı güdülmeden yazılmış. Belki konusundan belki dilinden okurken kitaba soğukluk hissederek okudum. Evet, etkiliyor, düşündürüyor, ölüm gerçeği ile yüzleşiyoruz ama yine de bana çok geçmedi. Beklentimin altında kaldı.
El Kızı
Roman diye okumaya başladığım ama resmen Türk filmi gibi gözümde canlandırarak izlediğim bir film oldu. Kitap çok akıcı, çok sade bir dille yazılmış. Su gibi akıp gidiyor, bir bakıyorsun onlarca
SARI YÜZ
Kitabı okumadan önce “Sarı yüz” nasıl bir kavramı karşılıyor diye anlam verememiştim. Kitabı okuyup araştırınca şöyle bir sonuca ulaştım: “Blackface nasıl siyahları küçümseyen bir geçmişe sahipse, yellowface de benzer şekilde Asyalıları yanlış ve basitleştirilmiş şekilde gösterdiği için problemli kabul edilir.”
Kitap içeriği ve keliminin anlamı bu yazıyı okuyunca kafamda oturdu.
Genç ama pek başarılı olamayan yazar Juniper’ın, aynı okullarda okuyan kendi gibi yazar olan ancak erken yaşta iyi bir yazar olup popülerliği yakalayan Athena’nın ölmesiyle onun eserini yazıya dökmesi, onun hayatını (ç)almasını ve bu süreçteki duygusal çöküşlerini, iç sesinden kurtulamayışını anlatıyor.
Kitap, günümüzdeki çoğu başarı hikayesinin gerçeklerini anlatıyor. İçerik ne olursa olsun bunun bir önemi olmadığını; şekilciliğin önemli olduğunu, reklamın iyisi ya da kötüsü olmayıp her türlü popülariteyi kazandırdığı dünya düzenini aktarıyor bizlere. Aslında artık hepimizin etrafında böyle insanlar var. X kişisi bunu da yaptı ama sanki hiç yapmamış gibi hayatına normal akışında devam ediyor, yaptıklarından hicap duymuyor diye düşündüğümüz insanlar var ya onların yaşamını okudum diyebilirim kitapta.
Dilini, akıcı anlatımını, farklı ve yoğun kelime kullanımını sevdim. Yeni kavramlar öğrenmek hoşuma gitti. Okunması kolay, akıcı ve sonunu merak edip bir an önce okumak istiyorsunuz. Duygular güzel aktarılmış, dediğim gibi günümüz dünyasından çok şeyler bulabiliyoruz. Beğendiğim ve severek okuduğum bir kitap oldu benim için.
İkiziler burcu olarak ikilemde çok fazla kalan benim içime bir nebze de olsa su serpen bir kitap oldu. Yaşamımızda seçimlerimizde hep acaba dediğimiz durumların aslında yaşadığımız hayat akışından çok da muhteşem olmayacağı aktarılmış kitapta. Oh be diyorsun diğer hayatlarım değil yaşadığım hayat en kıymetlisi. Ama tabii burada da yönlendirme olduğunu düşünüyorum. Okuyucuya bırakılsa, hazır bir kalıp gibi sunulmasa daha hoş olurdu. İnsan yine de denemek isterdi böyle aklında kalan tüm yaşam süreçlerini. Dil olarak akıcı, okurken sizi içine çeken ancak çok da derinlik içermemesinden edebi olarak göremediğim bir kitap. Hayat akışında hemen okuyup bitirebildiğim hoş bir kitap oldu.
Popüler kitaplar arasında olduğundan okuduğum ama beklentimi çok karşılamayan bir kitap oldu. Anlatımı, olayı gözümde canlandırma yetisi gayet iyiydi ama konu olarak beklentimin altında kaldı. Yani dili akıcı, hızlı okunan bir kitap ama konusu beni çok şaşırtmadı. Kız kardeşi ile kurulan güven ve sevgi bağı etkileyiciydi. İki anneden birisi mecburiyetten diğeri ise gerek kalmadığından çocuğundan vazgeçiyordu, hani doğuran mı anne büyüten mi anne kısmını sorgulattıran türden.
