zambak
@faustusjjh
bu ağacın dalları güneş geçirmiyor
"sana adımı söyleyeceğim," demişti. "ve sabaha unutacaksın. sabah uyandığında aklında ben olmayacağım, ismim olmayacak, yüzüm olmayacak. yarın sabah beni unutacaksın."
unutmak istemiyordum.
unutamadım.
jeon jeongguk , kulağıma fısıldadı. dudakları, o et parçasından gizlenmiş minik cennet, bana fısıldadı. adını fısıldadı.
ben hiçbir şeyi unutamadım.
bir gün âşık olmuştum.
bir gün, bir gece, alacakaranlık çöktüğünde, tan ağarırken, saat on ikiye vurduğunda, saat durduğunda; zamanı önemsiz, bir gün âşık olmuştum.
bir yaz gecesiydi ve gülünce tavşan dişleri ortaya çıkıyordu.
bir gün aşık olmuştum.
"Burada çiçekler koparılsa da solmaz Jeongguk." dedi küçük olanın yanağını geri çekmediği eliyle severken. Baş parmağı elmacık kemiğini belli belirsiz okşarken Jeongguk'un rahatlayan ve huzur bulan yüzünü seyre daldı.
"Burada çiçeklerin canı yanmaz..."
"Bugün daha az acı çekiyorum, demek ki sizi daha az seviyorum."
''Gecenin bitiminde
açtı sabahın kırmızı çiçeği.
Güzel bir düş için
güzel acılar çekildi.''
