Sisli, sisli bir pazar şafağında
Gökyüzünün altındayım
Ceketim örtmüyor kollarımı
çıplak kalıyorum ayazda
Eski bir bank,oturuyorum
Oturduğum anda gökyüzü ve yer arasında sıkışıyorum
O yosun tutmuş buz gibi bankta küçüldükçe küçülüyor bedenim
Sisli pazar şafağı örter sanıyorum fakat örtmüyor beni yorgan gibi
Tiz bir kahkaha firar ediyor kurumuş dudaklarımdan
Şafak örtermi insanı?
Şafak örtermi insanı be adam diyorum kendi kendime.
Örtmüyorda zira.
~V
Hangi güzelliği özlesem suskunum sana
Yürek boşluğunda bir of kadar suskun
Özlüyorum seni masmavi
Koşuyorum sana bembeyaz
Ve kahroluyorum bir anda kapkara
Ah oluyorum
Of oluyorum
Ve susuyorum
Oysa haykırabilsem
Işık yumağı bir pınar olur soluğum
Hangi güzelliği özlesem suskunum sana.
Adnan Yücel