Mary Oliver’dan esinle – Türkçe anlatım
İyi olmak zorunda değilsin.
Kendini suçlayıp dizlerinin üstünde,
çölleri geçene kadar tövbe etmek zorunda değilsin.
Sadece, içindeki o yumuşak canlıyı dinle —
bedenini, kalbini.
Ne istiyorsa, onu sevmesine izin ver.
Bana kederinden söz et,
ben de anlatayım kendi karanlığımı.
Ama bil ki, dünya o sırada dönmeye devam eder.
Güneş doğar, yağmur taneleri parlar,
ırmaklar akar, ağaçlar derinleşir,
bozkırlar uzar gider,
ve uzak göklerde yaban kazları
yeniden evlerine döner.
Kim olursan ol,
ne kadar yalnız olursan ol,
dünya yine de sana seslenir —
vahşi kazların çağrısı gibi, sert ama büyüleyici —
“Senin de bir yerin var,” der,
bu büyük yaşamın ailesinde.