Grange in nasıl grange olduğunu anlattığı bir eser olmuş.öncelikle kendi ailesi hakkında yaşanılanları bu kadar açık şekilde yazabilmek her babayiğidin harcı değildir bu konuda takdire şayan.annesi ve anneannesi sayesinde hayata tutunmuş olması sevindirdi.dedesinin de payı var ama ona teşekkürlerini sunmamış kitap sonunda..anneannesine davranışından dolayı sanırım.beşiğe eğilen o karanlık bir kitabında benzer şekilde anlatılıyordu.karanlığından beslenmesi ,bununla okuması zevkli (zaman zaman mide kaldırmaz şekilde olsa da)kitaplar sunması da başarıdır.zinciri kırabilmesine sevindim.şeytan dediği babası için de ayrı üzüldüm çocuk tıp okumak istememiş, baba zorlamış onu, düşünün hiç ilginiz olmayan bir alan la başbaşasınız ,kadavralar ,kan,hastalıklar…korkuyorum dediği kısımda ne kadar aciz zavallı olduğu görülüyor.elbette canı yanan can yakıyor ve zincir uzayıp gidiyor.grange bu kitapla bizlere adeta hayat dersi vermiş .hyatımızın ipleri bizim elimizde kolay değil bazen sınırlarda dolaştırır ,yıpratır,incitir, ama yapabilecek güç de yine bizim içimizde.kitapla kalın….