9.
@feIfena
gözüm görmesin ama tırnağın da kırılmasın.
276 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
öncelikle, denizde huzur bulan birisi olarak denize aşık bir şairin kitabını okumak güzel bir şeydi.
şair, kitaba;
"bak
çiçek açıyor!" diye başlıyor kitabına.
kitapta esasen beni etkileyen şeylerden birisi mitolojik unsurları müthiş bir şekilde kullanması, diğeri de zamanı algılayış biçimi oldu. "troya önünde atlar" bölümünde geçmişle gelecek arasındaki duvarları yıkarak bambaşka bir zaman algısı yaratıyor.
değinmek istediğim bir diğer şey de kitaba ismini veren "teknenin ölümü" şiiri, bu şiir aslında bir teknenin ağzından yazılmış gibi görünse de, insanın evrendeki yalnızlığına dikkat çekecek bir tarzda yazılmış.
size tavsiyem, kitabı okuyacaksanız eğer, yunan mitolojisine biraz hâkim olmanız gerektiği.
iyi okumalar..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"yaşamla ölüm arasında bir kütüphane var, bu kütüphanedeki raflar sonsuza kadar gider. her kitap yaşamış olabileceğin başka bir hayatı yaşama şansı sunar sana. farklı seçimler yapmış olsan, şu an nasıl bir hayatın olacağını görürsün..."
nora, hayatının dönüm noktasında ansızın bir kararla intihar etmeye karar verir, işinden çıkarılmış olması, kedisini acı bir şekilde kaybetmesi de bu kararına etki etti. kitap, aslında ölümle yaşamın arasına sıkışıp kalmayı daha fantastik, hatta bence daha ütopik hale getirmiş. akıcı diliyle, nora'nın bambaşka hayatları deneme şansının olduğunu görmesiyle bu serüven başlıyor, gittiği hayatta hiçbir şekilde kötü bir his duymadığı zaman oraya ait olacağını bilerek bu yolculuğa çıkmış olması da baya güzel detaylardan birisi. nora'nın yapmak istediği mesleği, sevdiği sporu yaptığı, abisiyle mutlu bir hayat sürdüğü yaşamları deneyerek kendini bir yere ait hissetme duygusunu yavaşça tatması da mükemmel bir detay.
matt haig'den okuduğum ikinci kitap, dili gerçekten akıcı ve kitaplarındaki konular gerçekten dikkat çekici, okumanızı öneririiim.
çöl çiçeği waris dirie'nin yaşam öyküsü.
kitap, somali'nin bir çölünde başlıyor, waris dirie bir kabileye mensup çok çocuklu bir aileye doğuyor. ailenin ve çevrenin zorunlu şartlarıyla çobanlık yaparak, annesine yardım ederek vaktini geçiriyor.
bir süre sonra, ki burası en çok dikkatimi çeken yerdi, sünnet oluyor. kadın sünneti, afrika, orta doğu ve orta asya'da yaygın genellikle. yaş kategorisinin en alt sınırı 6. waris dirie buna küçük bir kız çocuğuyken maruz kalıyor, önce kendisi istiyor fakat şahit olduğu şeylerden sonra istemeye istemeye bu olay onun da başına geliyor.
bir süre sonra o da ablaları gibi evlenme çağına geliyor-yine de küçük yaşta-ve babasının bulduğu yaşlı bir adamla zorla evlendirilmeye çalışıyorlar. buradan sonra kahramanın kaçış hikâyesi başlıyor, günlerce süren mogadişu yolculuğunda insanların kötü ve dışlayıcı davranışlarına maruz kalıyor ama yine de bıkmadan usanmadan yoluna devam ediyor.
bir süre amcasıyla sonra kız kardeşi aman'la kalıyor ama hiçbir yerin onu kabullenmediğinin farkında birisi. teyzesinin evinde kalırken büyükelçi eniştesinin ihtiyacıyla londra'ya gidiyor. esas yaşamı başlıyor.
waris dirie, londra'da teyzesinin evinde hizmetçilik yaparken fotoğrafçı birisi onu fark ediyor ama somali'li bir genç kız ingilizcesi bile olmadığından korkup sürekli kaçıyor ta ki teyzesi ve ailesi somali'ye dönene kadar..
londra'da tek başına yaşamanın zorluklarını görse de kendi ayakları üstünde duran bir mankenin, her şeyle başa çıkabilen birisinin hikayesini okumak beni çok etkiledi, beğendim, tavsiye ediyorum.
karşılıksız aşkın hikâyesi.
herkesin, 'lavinia olarak bildiği kişinin aslında özdemir asaf'ın sevdiği 'mevhibe meziyet beyat'tır.
özdemir asaf, lavinia’yı okul yıllarında aşık olduğu bir kız için yazar. onun aşkı uzaktandır. lavinia, asaf’ın karşılıksız aşkını anlatır. özdemir asaf, şiirini bir yarışmaya gönderir ve en nihayetinde şiiri birinciliği alır.. bu hikayenin sonrası ise bir rivayete göre şöyle anlatılır:
sonuçlar açıklandığı sırada özdemir asaf’tan, lavinia’yı kürsüde okuması istenir. bu teklifi geri çevirmeyen özdemir asaf, kürsüde şiirini okurken lavinia diye seslendiği platonik aşkı da salondaki misafirler arasındadır ve lavinia, yani mevhibe meziyet beyat, salonu terk eder. kalbi bin parçaya dağılan özdemir asaf, lavinia’yı hapsettiği şiirinde bırakır ve ona asla duygularını açmaz.
bir şiir kitabının bu denli bir hikâyesi olduğunu bilmeden okumuştum, yazarın kalemi, şiirleri her seferinde defalarca okusam bile etkiliyor.
"ama gözler kör. yüreğiyle bakmalı insan..."
aslında, kitabın etkileyici kısmı büyüklere, büyüklerin kendi zamanlarında yaptıkları hatalara kendi dünyasından bakabilmeyi öğrenen, bunu öğretmek isteyen bir prensin yaşam içerisinde edindiği deneyimlere dayanmasıyla hikayeleştirilmiş.
bence, bu kitaba asla çocuk kitabı denmemesi gerekiyor, okuyan ya da okuyacak olan yetişkinlerin bile içinden onlarca ders çıkartacağına emin olduğum bir eser.
"kimse bulunduğu yerde mutlu değildir."
"ben üzgünüm ama onlara yorgunum dedim."
tek kelimeyle muhteşemdi, teşekkürler küçük prens, bana ben olduğumu hatırlattığın için.
