"Büyük kelime" kisvesi altında pek çok saçma da bulunabileceğini düşünüyorum. Benim için en büyük kelime, manası en kolay anlaşılandır.
Vucud-ı elfaz (Sözlerin varlığı)
Adem-i mana (Anlamın yokluğu)
Bekle dânâ (Bilgili kişi bekle)
Ölüm Rânâ (Ölüm güzel)
Eder ikaz (İkaz eder)
Dün geçirdiğiniz ömür, bugünkü varlığınıza göre bir "hiç" değil midir? Hep böyle hiçliğe bağlı, günlerin birbiri ardına geçmesiyle birikmiş bütün bir ömrün toplamı da hiçten başka ne olabilir?
Ölünün diri akrabasından istediği mezarlarda değil, ayrılık acısının sonu gelmez bir samimiyetle, dostların kederli ve hürmetli kalplerinde gömülü kalmaktır.
Her mahkumiyeti cehalet doğurduğu gibi her hakimiyeti de ilim sağlar.