Hâlâ çöller kadar susuzuz hakikate, yalana, hayata ve ölüme. İnsanlık daima daha kötü oyuncaklar peşinde koşan bir çocuk.
Reklam
Yanıldığını kabul etmek, yeni bir hakikatin fethiyle zenginleşmektir: Parçadan bütüne, karanlıktan aydınlığa geçiş.
Mabetler her çağda ziyaretçisiz kalmış. Tefekkür Sinâ’sı metruk bir manastır. Kimin için yaratacaksın? İnsanlar ışığa, hayata, sonsuza düşman. Aydınlanmak için yan, aydınlatmak için değil.
Kitaplar, kadınlar, şehirler, metruk kervansaraylar gibi boş. Onları dolduran senin kafan, senin gönlün.
Ülkemiz bir geçiş devresinin hummaları ve yasakları içindedir. Mukaddeslerin can çekiştiği bir devir. “İzm”lerin gittikçe kesifleşen taarruzu karşısında bütün setler yıkılmış. Mazi yok, istikbal meçhul… Tutunacak dal arayan genç zekâlar, mücerredin câzibesine kapıldılar, mücerredin yani meçhulün. İçtimaî reçetelerin en ucuzu, en yalınkatı, en aldatıcısı elbette büyüleyecekti onları.
Reklam