Önünde yepyeni, özgür, anlamlı bir hayat vardı. Henüz karanlık, bilinmezliklerle dolu bu hayat çekiyordu onu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
…kendisinin buralarda bir başına, yabancı, gereksiz olduğunu, bu kentteki her şeyin de onun için gereksiz, anlamsız olduğunu, geçmişinin artık ondan koptuğunu, yanıp kül olmuş, külü de rüzgârla savrulmuş gibi tamamen yok olduğunu biliyordu.
Nadya, annesinin onu anlamadığını, anlayamayacağını sezinliyordu. Bu duyguya ömründe ilk kez kapılıyordu. İçine bir korku düşmüş; her şeyden kaçmak, gizlenmek istiyordu.
Kötülükler ne denli büyük olursa olsun, gece güzel, huzur doluydu. Gerçek vardı, her zaman da var olacaktı yeryüzünde. Bir şey, ay ışığının geceyle kucaklaştığı gibi, gerçekle kucaklaşmayı bekliyordu yalnızca…
“Kim çalışıyorsa, güçlüklere göğüs geriyorsa, odur büyük olan.”