“Alışkanlık haline getirmeli ,bir şey vermeli; selam vermeli,yol vermeli ,sadaka vermeli ,güler yüz vermeli …Birinin gönlüne bir sürur,bir neşe kondurduğun zaman ondan fazla sen mutlu olacaksın ,emin ol.”
Ruhun gıdası namaz ;anmak ,yâd etmek.İnsanın bir tabiatı var :Sevdiğini anar ,andığını sever.Namaz da O’nu anmaktır;sistematize edilmiş ,şartları belirlenmiş ,şekli zamanı miktarı ayarlanmış biçimde anmaktır ve anmanın lezzeti hiçbir şeyde yoktur.
Diyor ya şairimiz ;aşkı ,imanı görmek isteyen hac mevsiminde Kâbe-i muazzamaya baksın.Beş milyon insan,bir kara taşın etrafında ,deniz dalgaları gibi ,dönüyor.Bin dört yüz yıl önce bir yetim öyle dedi diye…Aşk budur işte ,aşk budur.Söz yerini buldu,hedefini buldu,çünkü kalbe gidiyor….