Sefer Erdem Öz
@felseferdem
Lise
161 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Herkes bir yerlerde iş bulma derdinde, yani, ben şurada şuyum, deme derdinde, işe gelince de yan çiziyorlar. Çünkü bir sürü rütbe var ve her rütbe kesinlikle kendi rütbesine göre bir davranış bekliyor, doğal olarak, sonra da azarlamalar rütbe derecesine göre değişiyor, çünkü eşyanın tabiatı bu! Zaten dünyanın düzeni bu, canım, hepimiz birbirimize hava atıyoruz, hepimiz birini azarlıyoruz. Bu tedbir olmasa dünya ayakta kalmaz, düzen diye bir şey olmazdı.
Edebiyat bir tablo, yani bir tür tablo var ve ayna; ifade tutkusu, ince bir eleştiri, edebe yönelik bir eğitim ve bir belge.
Alıştım, çünkü ben küçük bir insanım; fakat, bütün bunlar ne için? Kime ne kötülüğüm olmuş? Birinin rütbesine mi engel oldum? Üstlerimin önünde birine mi engel oldum? Birine kölelik mi yaptım? Böyle bir şeyi düşünmeniz bile günahtır, canım! Ne diye yapayım bütün bunları?
Hatıralar mutlu olsun, kederli olsun, hep avı verir; en azından benim için öyle; ama bu acı tatlı bir acı. Ve kalp ağırlaştığı, daraldığı, sıkıldığı, kederli olduğu zaman, o zaman hatıralar onu tıpkı sıcak bir günün ardından gelen rutubetli bir gecede çiy damlalarının zavallı, kurumuş, gündüz vakti sıcaktan kavrulmuş bir çiçeği canlandırması gibi aydınlatıp canlandırır.
Hatta kötü olan, o sırada can sıkan bir şey, hatıralarda nasılsa kötülüğünden arınıyor ve hayalimde harika bir görünüm kazanıyor.