Niço

Öteki Gittiler. Böyledir bu iki bacaklılar. Bu yeryüzü insanları pek gariptirler. Kendilerini önce suya atarlar, çılgın gibi ölümdedir gözleri. Derken bir başka iki bacaklı, karanlıktan tesadüfen çıkar gelir; eteklikli, göğüslü, uzun saçlı biri. O zaman yaşamak birdenbire yine çok güzeldir, tatlıdır. O zaman hiçbir erkek ölmek istemez. O zaman artık hiç ölü olmak istemezler. Birkaç tel saç yüzünden; beyaz bir ten, birazcık kadın kokusu uğruna. O zaman ölüm döşeklerinden kalkarlar, şubata on binlerce geyik gibi zindedirler. O zaman bu lanetli, boş, sefil yer yuvarlağında yaşamaya dayanmadıklarını iddia eden, sular içinde o yarı ölüler bile dirilir. Sulardaki ölüler yine kımıldamaya, yürümeye başlarlar... Hepsi o bir çift göz, o bir parça yumuşak ve sıcak sevgi, o ufacık eller, o narin boyun uğruna. Hatta sudaki ölüler bile. Ah bu iki Bacaklılar, ah şu dünyanın bu pek garip insanları...
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kız Yoo, var. Çünkü sesiniz o kadar ümütsiz ki! Öyle yaslı, öyle perişan ki! Ah, bu pek saçma, değil mi? Geliniz; yaşlı, dilsiz, ıslak balık! Geliniz!
Beckmann Uyumak. Yukarıya dayanamıyorum artık. Artık kuvvetim kalmadı. Ben uyumak istiyorum. Ölü olmak. Bütün ömrüm boyunca ölü olmak. Ve uyumak. Nihayet rahat bir uykuya kavuşmak. On binlerce gece uyumak.
Cenaze servisi müdürü: neye ağlıyorsun, babalılık? İhtiyar adam: değiştiremiyorum da ondan, ah, değiştiremiyorum. Cenaze servisi müdürü: hıkk! Pardon! Şüphesiz fena, ama terk edilmiş gelin gibi hemen de ağlamalı mı? Hıkk! Pardon! İhtiyar adam: Ah yavrularım! Onların hepsi benim yavrularım! Cenaze servisi müdürü: bak hele, peki sen kimsin? İhtiyar adam: Artık kimsenin inanmadığı Allah'ım ben.