Absurt edebiyata ait olabilecegini dusundugum bir eser ve yazarla tanistigim bir eser. Kitabin icerigi bakimindan Murat Mentes tarzi oldugunu dusundum. Ya da birbirini etkiledigini, sonucta ikisi de arkadaslar. Gelelim konusuna, beş yaşinda ama akli olgun bir insan gibi calisan kahramanimiz bir aksam bir cinayete tanik oluyor ve kendi yontemleriyle cinayeti cozuyor. Bu arada da yine bir cocuktan beklenmeyecek konusma tarziyla yetiskinlerin dunyasinda kendine yer bulmaya calisiyor. Ya da yetiskinler onu yanlarinda goruyor. Biraz felsefik biraz sosyolojik ve- atalarin tabiriyle- cok bilmis tavirlariyla beni hem guldurdu hem de dusundurttu. Konu da kisiler de sanki bizim mahallede yasiyorlarmis gibi oylesine sade oylesine bizden. Anlaticinin degismemesi Murat Mentes'ten ayirdigim tek nokta oldu diyebilirim. Cocukken hayalgucumuzun sinirlarini zorlardik, her sey bize cok basit gelirdi. Tipki kahramanimizin da dunyayi kurtarmasinin onun gozunde basit oldugu gibi..