Ergin olmama, kendi aklını başkasının kılavuzluğuna sokmadır. Bir başka deyişle kararları verirken özerk davranmamadır. Yaşamına ilişkin düşünme ve yaşama sorumluğunu üstlenmemedir. Kant’a göre ergin olmamanın yükümlülüğü bu durama düşen kimsededir. Böylesi bir kişi aklını başkalarına teslim etmenin kolaylığına alışmış olduğundan kendi aklını kullanmaya cesaret edemeyen bir korkaktır! Oysa Kant her sağlıklı kişinin kendi aklına güvenmesinden ve onu kullanmasından yanadır. Bu bakımdan Kant, klasikleşen çağrısı “Sapare aude!” yoluyla herkesi kendi aklını kullanma cesareti göstermeye çağırır.