Kübra
@ferafisaa
Şu anda okuduğu kitaplar
Son üç asırdan (18,19 ve 20. asırlardan) beri, tâlim ve terbiyede "beş
duyunun" rolüne, büyük ağırlık verilmiş bulunmaktadır. Gerçekten de
"maddeyi" ve "maddî tezahürleri", tanımada, anlamada ve yorumlamada
"beş duyunun" rolünü kimse küçümseyemez. Ancak, unutmamak gerekir
ki, "beş duyu", belli sahalarda, belli ölçüler içinde "beşer idrakine" yardım
edebilir. Sahası dışında işe yaramaz. Bilfarz, göz, görme işinde
fonksiyoneldir de "koku" almada işe yaramaz. Yine "kulak", sesleri işitir
de renkleri duyamaz. Tıpkı bunun gibi, "beş duyu", maddenin ve maddî
tezahürlerin idrakine yardım edebilir de, "ruhu tanımada" âciz kalır.
Çünkü, ruh, maddeden "türeme" değildir. O, Allah'ın yarattığı ve "beş
duyudan gizlediği" bir keyfiyettir. "Beş duyu", keyfiyet âlemini inkâr
edemediği gibi, müşahhas olarak yakalayamaz da.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İslâm, bizi Allah'a götürmeyen mantığa, "akl-ı sakîm" adını verir.
"Akl-ı selim" ise, Allah'a yol bulan akıldır
"Diyalektik", Batı'da, iki kişinin, belli bir konuda, karşılıklı
konuşmaları ve tartışmaları manasında kullanılır. İslâm
medeniyetinde, "diyalektik" sözü yerine "tekellüm" yahut "cedel"
sözü kullanılırdı
Zahiri Güzellik güneş gibidir, ondan herkes ram alır. Bâtınî Güzellik ise keşf ister, keşf gözü olmayan onun güzelligini göremez. Ruh ve bakış derinleştikçe, güzellik fiziki güzellikten meta-fizik güzellige terfi ediyor bu yüzden.