An gelir insan çalışamayacak durumda olur, fakat işte o an ,o insanın geçmişteki başarılarını hatırlamak ve ileride engeller ortadan kalktığınıda daha bir gayretle, daha çok çalışacağını düşünmek için en uygun andır.
Çalışanların hepsi serseri miydi ,içlerinde sabahleyin bir kaç saat de olsa firmasına yararlı olamadı diye vicdan azabından çılgına dönen ve yataktan çıkamayacak hale gelen sâdık, işine bağlı biri yok muydu?