“Ölüm etrafımda kol gezerken, uzun zamandır hayattayım, hayatın bitişiyle tanışmak istemiyorum. Elbette bir gün hayatın sonuyla yüzleşmek zorunda kalacağım. Ama bunun bir önemi yok. Asıl mühimi benim ölümümün ya da yaşamımın, başkalarının hayatını nasıl etkilemiş olacağı...”
Gökyüzü durağı
Kim daha temiz ?
Üstü başı parlayan mı ?
Yalan konuşmayıp yüreği ışıldayan mı ?
Kim dost ?
Yara bandı yapıştıran mı ?
Yaralarını öğrenmeye çalışan mı ?
Hangisi gerçek ?
Ölüm mü ?
Yaşam mı ?
Elbette seni inciteceğim. Elbette beni inciteceksin. Elbette birbirimizi inciteceğiz. Ama bu varoluşun mutlak koşuludur. Bahar olmak, kışın riskini kabul etmek demektir. Var olmak, var olmama riskini kabul etmektir.” Diyor Exupéry. Her şey zıddı ile kaim. Aşk, hüzne en yakın.