Rüyama girersin ama değil mi anne? Kimden duymuştum, hatırlayamadım şimdi. Birindendi. "Yüzünü unutmaya korkuyorum," demişti. Dur. Şimdi iyice bir bakayım sana. Sonra ileride belki ben de unuturum. Unutmayayım. Rüyama hep gel olur mu anne.
Nihayetinde yol yalnızca ilerlemek değil, aynı zamanda karşılaşmaktır: Şu anki halimizle, geçmişteki belleğimizle, yürüdüğümüz yollarla, yola çıktıklarımızla ve bıraktıklarımızla... Ve kabul etmektir olan biten ne varsa.
Aşık Veysel haklıdır, kimsenin güzelliği on para etmez, aşıktaki o aşk olmasa... Ve Lacan da Aşık Veysel dinlemiş de onu onaylıyor gibi: "Aşk," demiş, "nesneden değil, öznenin içindeki yansımadan gelir."