Insanlar her şeye, her şeye başkaldırmalı, diyordu. Insanlar böyle uyudukça, insanlar böyle zulüm altında inlemeyi kabul ettikçe insanlığın bir sinekten ne farkı olur, insanlar, eğer en küçük bir haksızlığa, bir zulme başkaldırmayı akıl etmezlerse, insanlık bundan böyle daha da beter hale düşecektir.
"Biz dağlardaki ilk Ince Memedler değiliz. Dünya kurulduğundan bu yana vardık, bundan sonra da olacağız. Şöyle bir düşünürsek, kötülük, zulüm, yoksulluk, haksızlık , insanın insanı köle gibi kullanması sürüp gittiğine göre, biz yep yenilmişiz...
Belki bir gün gelir, bir kere de biz onları yeneriz, yeneriz, yeneriz. Işte O zaman ne yoksul, ne hasta, ne zulmeden, ne zulüm gören... "