Ferhat Akbulut
@ferhatakb47
Öğrenci
izmir yüksek teknoloji enstitüsü - makine müh.
Istanbul
Mardin, 1 Ocak
15 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Parti'nin varlığını sürdürmesi, Düşünce Polisi'nden bile çok, sorgusuz sualsiz inanan, körü körüne bağlanan böyle ahmaklara bağlıydı.
Reklam
Şimdi zaten yaşamıyordum. Bütün hafızamı, hayal gücümü zorluyordum; geçmişe ait bir şeyler hatırlamak, bir şeyler görmek istiyordum. Olmuyordu. Aslında düşününce, canım şu zamanda şöyle olmuştu, annemin yüzü beyazdı ve yatay çizgiliydi, okula başladığım gün ne kadar korkmuştum diyebiliyordum. Fakat, mesele bu değildi; mesele, bir şeyleri, sıcak bir çorbanın kokusunu duyar gibi hissedebilmekti. Bense bunu hiç becerememiştim. Ne tabiatı, ne insanları, ne de olup bitenleri hiç sevmemiştim; kendimi bile, kendi yaptıklarımı bile.
Artık yalnız kalacağıma göre, kimse artık benim yüksek sesle ya da içimden düşündüğümü bilemeyeceğine göre, bundan sonra her şey bana nasıl geliyorsa öyleydi. Yüksek sesle de düşünürdüm; istediğim kadar korkar, istediğim kadar ölürdüm.
Yalnız yaşayan insanların, kendi içlerinde başlayıp biten eğlenceleri vardır.
Balkonum zula, kimse görmüyor, çırılçıplak oturmanın sakıncası yok. Ayrıca nem oranı yüzde yüze erişmeye domuzlanıyor, bir şey giyme durumu yok, ne giysen kıçına yapışıyor. O başıbağlı, entarili, mintanlı kadınlar nasıl öyle durabiliyorlar bu sıcakta? Belki onlar da çırılçıplak oturmayı istiyorlar ama yasak işte! Akıllarından geçiriyorlar mıdır acaba? Sanmam. Akıldan geçirilmesi de yasak.
Reklam