Yaşamı boyunca pek çok kez fark etmişti Veronika, tanıdığı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyormuş gibi söz ederlerdi, ama işin gerçeği, başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı; çünkü böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı.
Hayat, kişinin sadece yaşayıp geçirdiği bir şeyden ibaret olduğunda, başka gereklilikleri bütün zamanını ve gücünü aldığında, başka gereklilikler için geriye kuvvet bırakmadığında ve zaman hızla geçip elimizdeki her neyse onu ihmal içinde kurutup çürümeye bıraktığında, başkasının aynı şekilde devam etmesini beklemek gerçekten o kişi için fazlasıyla büyük bir yük.
I only write when the weather, my body or my mind is dark. I want to write well while thinking well. I hate being full of heaviness and darkness and excess.
You keep failing to meet that ideal in the real world, and then you punish yourself. If you have a strict superego, the act of being punished eventually becomes gratifying. For example, if you’re suspicious of the love you’re receiving, and so act out until your partner lashes out and leaves you, you feel relief. You eventually become controlled more by imaginary outside forces than anything that is actually you.