teknoloji bizi tam bir tüketim toplumuna dönüştürdü:
edebiyat metalaştı
sanatla, müzikle, şiirle besleniyor
deli gibi yiyip içiyoruz
.
ancak buna rağmen hiçbir 'söz'
hiç kimsenin yüreğine değmiyor...
sadece
bakıyoruz
okuyoruz
dinleyip geçiyoruz
.
(kim bilir Tanrı bizimle ne kadar utanç duyuyordur...)
.
pek çok insan sevmeyi dokunmak
nezaketi okumak,
zarafeti,
kahve fincanını serçe parmağını
kaldırarak tutmak sanıyor
hissiyatı yok, maneviyatı yok teknolojinin
medeniyet biraz geç geliyor duygu fukarası ekranlara...
yani;
bu tür incelikler çok fazla
bazı dışları güzel, içleri kof
plastik kalpli insanlara...
.
-oysa
en iyi ders kitabı insandır
ve
insan insana armağandır-