-“Namus davası” deyip:
babam boynuma ip,
annemse ayaklarımın altına sandalye oldu.-
.
bir kız çocuğunun saçları dağınıksa,
kirliyse elleri
yırtıksa giysileri;
derhal namus çadırları kuruldu.
önce,
kızlar babalarının
sonra,
babalar kızlarının gözlerinde vuruldu.
Annem
sen gittin,
üşümeyi öğrendim.
-bir insanın içindeki mevsim
dışarıdan bağımsızmış.-
.
-bir çocuğun kışı
annesinin ölümüyle başlarmış
ve hiçbir güneş
o boşluğu ısıtamazmış.-
.
Annem
ellerin
artık yok…!
.
-Ben en çok annemin ellerini özledim,
çünkü dünya soğuk.-