Yaşam ereği olarak hoşnutluğa haddinden fazla değer biçiliyor.Yeni eylemlerin mahmuzu hoşnutsuzluktur, insan olmayı özgü olan budur. “Mutluluk ancak hoşnutsuzluktadır.”
Almancada Ortaçağ’ın gelücke’sinden türeyen “Glück”(mutluluk) kelimesi, başlangıçta bir meselenin tesadüfen olumlu veya olumsuz anlamda sonuca bağlanmasını tanımıyordu. Daha eski kültürlerde talihin tesadüfeliğine bu ikili anlamıyla bir tanrıça olarak hürmet edilir ve ondan korkulurdu: Eski Yunancada Tyche, Latincede Fortuna. Böylelikle insanlar her iki durumuda tanrısal bir kaynağa dayandırırVe her ikisini de tevekkülle kabullenirlerdi.