İsa'nın çöldeki düşüncelerini hatırlıyor musun? Ben de o kırk gün İsa'yla omuz omuzaydım. O zaman ona şunları söyledim:
Kendini kandırma, hayale kapılma! Yeryüzündeki insanları Tanrı'nın krallığının evlatlarına dönüştüreceğini sanma. Onların ülkülere, hakikate, yüce fikirlere ihtiyaçları yok, karınlarının tok olması yeter, uyuşuk bir huzur, hayvana, domuza has bir memnuniyet lazım onlara.
Karınlarına ekmek, gözlerine beden zevkleri ve eğlenceler verirsen sana taparlar. Seni kralları olarak kabul ederler, senin için yaşar ve senin için ölürler. İsa beni dinlemek bile istemedi.