Belki en başında birbirimizle başka türlü kaynaşabilirdik, mücadele etmeden, çekinmeden, birimizin veya diğerimizin üstün ya da aşağı olması söz konusu olmadan! Sadece gençliğimizin tazeliğiyle, duyduğumuz sevinç ve esrimeyle! Belki böyle bir aşk vardır, mümkündür ve güzeldir.
Herkesin sağlığı yerindeydi. Elbette İvan İlyiç'in zaman zaman ağzında garip bir tat, sol böğründe de bir tuhaflık hissetmesi sayılmazsa, ama bunlara da hastalık denemezdi herhalde!
Benno'nun zaten ciddi görünen yüzüne zaman zaman hâkim olan doktor bakışı beni daha da ürkekleştiriyordu, artık onun sevgisine eskisi gibi çocukça bir güven duymuyordum: Benden beklediği şeylerde kendimi ne kadar yetersiz hissedersem, gözüme bir o kadar eleştirel ve otoriter görünüyordu, artık sevgisini de ancak kendimi aşarak elde edebilirmişim gibi geliyordu.