İnsan sanıyor ki kıyamet bir kerede kopacak. Belki herkesin kıyameti ayrı ayrı kopuyordur.
Zaten olanlar da öyle oldu; birdenbire değil, derenin suyu gibi yavaş, sürüklenerek...
En iyisi susmak. Susarak yaraların iyileşmesini beklemek.
Böyle bir kalp kırıklığıyla nasıl baş eder insan, aklım almazdı.
Düşündüm durdum o gece. Rüyalar, hayaller, düşünceler, ağrı, sızı, gönül yorgunluğu... Hepsi bir arada... Seç beğen al, senin olsun...