Kimi zaman uzun aralar vere vere kimi zaman elimden düşürmeyerek okuduğum ilk Yaşar Kemal kitabı, İnce Memed sizi Çukurova'nın tam ortasında alıyor ve "burayı bileceksin, hissedeceksin kardaş!" zorunluluğu getiriyor. Okuma alışkanlığımı tekrar kazanmaya çalıştığım bi evrede okumamdan kaynaklansa gerek uzun betimlemeler bazen bana hadi olaya girelim dedirtse de ne kadar güzel yazıldığının altını çizmeden geçemeyeceğim. Bu sebeple eğer okuma tembelliğinden yeni çıkmışsanız araya farklı ince kitaplar sıkıştırarak başlamanızı tembihleyebilirim. Olayların akış hızının zaman zaman daha hızlı olmasını isteyebilirsiniz ancak yazar her şeyiyle kitabı daha doğrusu Çukurovayı yaşatmak istiyor. O çakırdikeniler daha ayağınıza çok batacak.
(spoiler)
Yaşar Kemal'in zamanını da göze alarak İnce Memedimiz iyilik timsali bir başkarakter. Hak göz etir, zulm etmez, zalime göz açtırmaz biri. Gelelim zalim ağamız Abdi Ağaya, okurken bin beddualar edebileceğiniz bu karakterin zamanla Memedden korkması çok güzel yazılmış. Korkusundan satır satır İsmet Paşaya bile yazacak olan bu karakter; sayfalarımızın en başında hukuksuzluğun, zalimliğin tanımı kadar gaddar, köylüye aman vermeyen biri. Tüm bu eziyete başkaldıran karakterimiz Memed, küçüklüğünden düşman olur Abdi Ağaya ancak ne zaman ki Abdi Memed'in elinden anasını ve sevdiğini alır o zaman Memed ant içer Abdiyi öldürmeye. Burda Memed'in tek hırsı bu gibi gözükse de Memed hakkaniyetli bir delikanlı eşkiya olacaktır ve hem kendisini hem köylüsünü düşünerek bu intikamın peşinden koşar. Bu uğurda ona yardım eden herkesin bir bir karakteri o kadar iyi anlatılmış ki ben Memed oldum hepsi de yoldaşlarım oldu. Burada sayfalarca yoldaşımız olacak olan yan karakterler tam bir dayanışma örneği. Düşmanlar çok çetin olsa da Memede yardım eden yöre