Sayfalar ilerledikçe sindirmeye çalışarak ilerlerken bir yandan da dönüp tekrar bulmak adına alıntıları biriktiriyorum. Her bir satırı iyice özümsediğimi hissedince hayatımın belli noktalarında aslında Magistra'nın dediklerini bazen yaptığımı bazense kaçıp "kurban rolünü oynamayı tercih ettiğimi" düşünüyorum. 19 yıllık hayatımın belki son 9 senesini daha net hatırlıyorum ve okudukça hissettiğim duygulara ve "olana" daha farklı gözle bakmaya başladığımı hissediyorum. Çocuk denecek yaşta da olsam her zaman bir yetişkin rolü oynamayı seçtiğimden hayatın denklemleri bazen çok karmaşık bazense çok basit gibi gözüküyordu gözüme demek ki çok da uzak değilmişim sadece çözmemeyi tercih ediyormuşum gibi hissettim. Tabi ki tek bir kitap, bir alıntı ile olacak iş değil bunlar ancak şimdiye kadar verdiğim iç ve dış savaşların cephesinden çekiliyormuş gibi hissediyorum. Belki de yeni bilmeceler, kördüğümler korkunç değil eğlencelidir ve ben hep çok sevmişimdir kördüğüm çözmeyi.