Geçmeyen Fibromiyalji ataklarıyla yaşıyordu; stresin tetiklediği. Hayatın gidişatı, ölüm düşüncesi, geçim derdi ve bitmek bilmeyen kötülükler ruhunu yormuştu. Ruh çoktan ölüme hazırlanmış gibiydi; beden ise hâlâ nefes alıyordu.
Bir de kendini zeki sanan o ahmak insan kalabalığı… Oysa en çok onlara hitap etmesi gerekiyordu. Ama içi kaldırmıyordu; midesi bulanıyordu. Bunun sebebi gerçekten o insanlar mıydı, yoksa kullandığı ilacın bir yan etkisi mi? Bu sorunun cevabını kendisi de bulamıyordu.Tek bildiği zeka kutsaldı,zeki rolü yapan bir ahmak aslında ahmak rolü yapan bir zeki ile toprağa gömülebilirdi.