Təcrübəli dənizçilərin belə bir qaydası var. Gəmidə siçanlar çoxalanda bir neçəsini diri ələ keçirib bir çəlləyin içinə atırlar. Ağzını da möhkəmcə bağlayırlar. Aclıq yavaş-yavaş özünü göstərir və göstərdikcə onlar başlayırlar bir-birini yeməyə. Əvvəl-axır, təbii ki, ikisi sağ qalır, onlardan da biri digərini yeyir. Bax o sonda qalan siçovulu dənizçilər öldürmür, əksinə çıxarıb azad buraxırlar. Gəmidə yenidən sərbəst gəzir. Çəlləkdə öz növünün “fərd”lərinin dadına baxmış o siçovul daha nə kabelləri gəmirir, nə də ərzaq və ya əşyalara soxulur. Əksinə, o artıq olur dənizçilərin “köməyi”. Qabağına harda siçan çıxdısa hamısını parçalayıb yeyir. Çünki o artıq “qanın” dadına baxıb.