Figen ÖÇAL SAKARYA
@figenocal
Şu anda okuduğu kitap
Seveni kadar, sevmeyeninin de bir hayli olduğu Çavdar Tarlasında Çocuklar kitabı ile geldim bu sefer. Tam 1 yıldır okumak için aldığım bu kitap kitaplığımda duruyordu. Ha bugün okuyacağım, ha yarın derken 1 yıl geçmiş
.
.
Açıkçası kitabı neden bu kadar eleştirmişler pek anlamadım. Kitap harikaydı diyemem ama yine de fena da değildi bence. Özellikle son kısımlar daha çok hoşuma gitti diyebilirim.
.
.
16 yaşındaki Holden Caulfield bir kaç gününü kendi ağzından anlatmış. Sorunlu bir çocuk ya da genç diyebilirim. Gittiği okullardan sürekli atılıyor ve son altıldığı okuldan başlıyor macera... O yaşta bir çocuğun ağzının bozuk olmasını, sürekli sigara içip, alkol almaya çalışmasını sevmedim tabi cinsellik içeren şeylerinide... ama onun dışında özellikle neden böyle diye de düşündürttü, kardeşlerine bağlılığı da kitapta en sevdiğim kısımdı sanırım. Gayet akıcı bir dille yazılmış. Hızla biten bir kitap oldu.
.
.
Bence okuyup siz de tarafınızı seçmelisiniz. Bakalım siz beğenenlerden mi olacaksınız, yoksa beğenmeyenlerden mi???
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi·344 syf.··
Beğendi
·2021 36. kitabı
·22 saatte okudu
·Okunma: 22 Mart 2021 16:02
Yine elimden bırakamadığım bir Sarah Jio kitabı. Dün akşam başladım ve bugün bitti. Bir kaç gündür tek sayfa okumamıştım üstüne ne iyi geldi
.
.
Emily Wilson ünlü bir yazardır. Evliliğinde problemler yaşanınca eşinden ayrılır ve en yakın arkadaşının da tavsiyesiyle bir müddet yengesinden yanına New York’tan adaya gider. Kafasını dinlemek için gittiği bu tatil bilmediği bir şeyleri öğrenmesini sağlayacaktır. Yengesinin evinde bulduğu günlük pek çok sırların açığa çıkmasını sağlayacaktır... Ben kitabı çok sevdim. Sonunu tahmin edemedim belki o yüzden daha çok hoşuma gitti Tavsiyemdir, okuyunuz efendim
1946 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Alman yazar Hermann Hesse’nin başyapıtı deniliyor esere.
.
.
“Bu kitapta,” der Hesse, “ tüm dinlerde, insanların benimsediği tüm inanış biçimlerinde ortak olan yanı, tüm ulusal ayrımları aşan, tüm ırkların, tüm bireylerin benimseyebileceği şeyi yakalamaya çalıştım.”
.
.
Siddhartha’nın arayışı aslında kendisini Ben’ini arayışı... Baba evinden ayrılarak başlar ve ömrü boyu sürer, kimi zaman dini, kimi zaman sevgiyi, kimi zaman ticareti, kimi zaman (her anlamda) kazanmayı ve kaybetmeyi... öğrenir. Ve var olduğu sürece de sürekli öğrenecektir. Değişik ve güzel bir kitaptı, tavsiyemdir.
Bir Çanakkaleli olarak 18 Mart gelmişken Çanakkale ile ilgili bir şeyler okumak istemiştim. Baba, dede memleketi ve bundan gurur duyuyorum. Yıllar önce göçmüşler bizimkiler ama biz bir iki kez ancak Çanakkale’ye gitmişizdir. En kısa sürede tekrar gidip, Çanakkale şehitliğini, Aynalı Çarşıyı, Nusret Mayın Gemisini... vs görmeyi çok istiyorum. Pandemi varken nasıl olur bilmem ama ya nasip
.
.
Şimdi gelelim bende bu güzel hisleri oluşturan kitabımıza, Yeni Zelanda’dan kalkıp Gelibolu’ya büyük dedesini bulmaya gelen, güzel psikolog kızımız Viki ile başlıyor hikaye. Anzak dedesi Alistar John Taylor’ın savaşmak için gittiği Gelibolu’dan geri dönmemesi ve kendisinden haber alınamaması sonucu yıllarca bekler aile. Ümitlerini keserler ondan. Fakat torun çocuğu olan Viki, Alistar’ın hikayesiyle büyüdüğü için tek hedefi onu bulmak olur. Acaba çıktığı bu Gelibolu yolculuğunda neler öğrenecektir, kimlerle tanışacaktır, amacına ulaşabilecek midir???
.
.
Kitapta en çok küçük büyük demeden bu savaşta şehit olan askerlerimize üzüldüm sanırım. Bir ülkenin aydın kuşağı da yok olmuştur vatan için....
.
#alıntılar
Bu Türkler Doğu’nun bütün gizemini kendilerinde mi topladılar? Hayalet mi bunlar yoksa? Gerçek şu ki, Gelibolu’nun dağları Türk doğuruyor! Ayrıca bu Türklerin işin ucunu bırakmaya hiç niyetli görünmeyen zorlu savaşçılar olduklarını düşünmeye başladık. Onlar şimdi bizde olmayan bir güce sahipler. Çünkü, Türkler memleketlerini savunuyorlar.
Benim arzum, bu milletin çektiği çilelerin, Çanakkale’de pek çetin şartlar altında geçen bu muharebelerin gelecekteki Türk gençliğine ibret olmasıdır.
Ah cehalet kadar büyük bir düşman yoktur.
“Çanakkale içinde aynalı çarşı / Ana ben gidiyom düşmana karşı / Oofff gençliğim eyvah ! Çanakkale içinde vurdular beni / Ölmeden mezara koydular
Anna Karenina ve Diriliş’ten sonra yine memnun ayrıldığım bir Tolstoy eserini daha bitirdim.
.
.
Kahramanımız İvan İlyiç’in yaşamı verilmiş kitapta. Doğumu ve ailesindeki yeri, daha sonra okul hayatı ve iş yaşamına atılışı, isteyerek yaptığı evliliği ve başlangıçta mutlu giden bu evlilik hayatı.
.
.
Hayat toz pembe değil malum. Zamanla işleri de bir sallantılı dönemden geçer evliliği de. Çocukları olur aslında ama kendi zevkleri daha önde gelir İvan İlyiç’in evde de huzuru yoktur zaten. Sonra sağlığı bozulur. İşte ara ara gözlerimin dolduğu kısım burası oldu. Hasta bir kişinin ölümü beklemesi ve bu süreçte hissettikleri, çevresindeki kişilerin hal ve hareketleri... Yine güzel bir eserdi ve tavsiye ederim.
