Masalını Yitiren Dev
@fikretsimsek
"Saatlerdir kendi içimde yürüyorum, henüz kimseye rastlamadım." R.M.Rilke
Peyzaj Mimarı
Daha iyi bir dünyayı hayal etmeyi öğrettiği için kitaplara teşekkür ederim. Kurgularım olmasa geleceğim koskoca bir HİÇ olurdu. Kendime de bir teşekkür edeyim bu arada.
Ankara-Strasbourg
Ankara
162 okur puanıŞubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Çok koşturdu ardından... Nihayet görüş mesafeme girdi. Bayramdı! Bir merhabasını eksik etmezdi değil mi?
Gölgeleri eladan yoğun ve parlak bir siyaha kadar değişen iri, yuvarlak, hiddetli gözleriyle, altında kimi zaman fildişi parlaklığında geniş dolgun dudaklarını en yakından görebilecektim...
Yoksa, o yoksa, bayram günleri boş boş geçecekti.
İyi bakışlarda olanlara sevgiyle :))
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
GERÇEK BİR BEYFENDİYLE PESPAYE BİRİNİN TAVIRLARI ARASINDA
Mirasyediler, alın teriyle para kazananların kendilerinden daha iyi ve rahat yaşadıklarını gördüklerinde hiddetlenirler, içten içe kıskançlık duyarak öfkelenirler.
Beklenmedik tarzda alın teriyle para kazananları başkalarının yanında överek kendilerine daha üstün bir yer edinmeye çalışırlar.
Edgar Allan Poe'nin Randevu adlı öyküsünden çıkarabildiğim kısa mana
Niobe*
Dip not açıklaması: *Bütün çocuklarının öldürülmesi üzerine acılarının dinmesi için Zeus'un taşa çevirdiği Tebai Kraliçesi.
"Kendi hayal gücünün pırıltısıyla şaşkına dönüş gençliğinin alevleri arasına düşen bahtsız ve esrarengiz insan! Hayalimde seni görüyorum!.. Vaktini hayaller kurarak tüketmenden dolayı kim suçlayacak seni ya da bitimsiz enerjinin taşkınları sayılabilecek uğraşlarını kim hayatın boşa harcanması olarak görüp seni kınayacak?
Hakkında konuştuğum kişiyle üçüncü ya da dördüncü kez Venedik'te Ponti di Sospiri* isimli kemerin altında buluştum..."
*Venedik'te Dükler Sarayı'nı hapishaneye bağlayan köprü, İççekişler Köprüsü, adını köprüyü geçen mahkumların çıkardığı hüzünlü seslerden almıştır.
Herkes kırsalda çiftlik kurma hayaline kapıldı.. Kendim bir şey yapayım sebze felan... Bu iyi de, az ötede komşunun telefonundaki şu konuşmasını hiç anlamadım: "Evet.. evet, Kaz Dağlarında büyük bir yer, alalım, hobi evleri yapıp satarız, şimdi herkes bunun peşinde, erken emeklilik garanti..."
Sesleri duymamak için, içeri giriyorum. Yatağa uzanıp kulaklarımı tıkamak, gözlerimi kapamak, hiç dışarı çıkmamak... Belki insanlarla kontağı kesmek.. Tüm bilgelerin izlediği, en nihayetinde insandan umudu kesmeleri, bu yolu mu izlerdi acaba?