Bil ki bu bir hesap soruş,
Ben de eksilenlerin,
Senin kırıp döktüklerinin
En avazım açık haykırışı.
Vaktiyle çaya oturmuş yüreğimi
Nasıl yerinden, yurdundan ettiğin...
Bil ki daha bir yudum içmemiştim.
Sadece sevdin, "sev" dedin,
Aç dedin gönül bağlarını.
Bahçene ne ektiysen sök at,
Bir ton vaat, dedin:
"Sevgime yer aç."
Açtım, saçtım,
Neyim var neyim yok saymadan.
Var bir bildiği,büyüktür bu sevgi.
Belki bir fil kadar,
Dişi kadar bile olsa büyüktür.
Benim kalbim yetmez o kadar.
"Yeter" de demedin.
Bil ki bu bir bekleyiş.
Bir zamanlar çöpe attığım yüzük,
Yıllar sonra parmağımda umut oldu.
Bil ki bu, oyun hamuruyla kandırılışın başlangıcı...
Sahi,ne zaman yeterim sevgine?
Ne zaman beni "sadece" sevdiğini anlarsın?
Sen hiç çaba harcamaz mısın?
İ.E
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Insan etkilemede Ankara savaşına fil getiren eleman gibi ol, rakibin beni şaşırtın falan desin
