Nora Roberts, 'Anahtarlar Üçlemesi'ni öyle zarif ve güçlü bir finalle bağlıyor ki, kitabı kapattığınızda o üç kadının dostluğunu kendi arkadaşlığınızmış gibi özlüyorsunuz. 'Cesaretin Anahtarı', Zoë’nin hikayesi üzerinden korkularımızla yüzleşmenin, aslında en büyük cesaret olduğunu bize hatırlatıyor.
Kitapta sadece romantik bir aşk hikayesi yok; aynı zamanda bir kadının, bir anne olarak kendi değerini yeniden keşfetme yolculuğu var. Nora Roberts, o bildiğimiz akıcı ve sürükleyici anlatımıyla, karakterlerin içsel değişimlerini dışsal bir gizemle mükemmel harmanlamış. Sadece bir 'anahtar' değil, bir insanın kendi hayatını yeniden yazması için ihtiyaç duyduğu o gizli gücü keşfedişini izlemek paha biçilemezdi. Eğer serinin ilk iki kitabını okuduysanız, bu final sizi hem duygulandıracak hem de tatmin edecek.
#CesaretinAnahtarı #KeyOfCourage #NoraRoberts #KeyTrilogy #AnahtarlarÜçlemesi
#KitapYorumu #RomantikKurgu #OkumaListesi
Seriye başladığım için sonunu da görmek istedim ve açıkçası üçüncü kitabı tamamen seriyi yarım bırakmamak adına okudum. İlk kitaptan itibaren çok güçlü bir bağ kuramadığım hikâye, ne yazık ki bu final kitabında da fikrimi değiştirmeyi başaramadı.
En büyük problemim karakterlerle oldu. Aradan geçen onca olay ve sayfaya rağmen karakterlerin gelişimi bana yeterince inandırıcı gelmedi. Verdikleri kararlar çoğu zaman mantıktan uzak geldiği için onlarla empati kurmakta zorlandım. Hikâyenin duygusal olarak etkilemesi gereken sahnelerinde bile kendimi olayların dışında kalmış gibi hissettim.
Kurgu açısından da beklentimin altında kaldı. Sürekli aynı duyguların ve benzer çatışmaların tekrarlandığını düşündüm. Bir noktadan sonra hikâyenin ilerlediğini değil, yerinde saydığını hissettim. Özellikle finale yaklaşırken yaşadığım merak duygusu da oldukça düşüktü. Sayfaları heyecanla çevirmek yerine kitabın ne zaman biteceğini düşünerek okudum.
Yazarın anlatımı akıcı olduğu için kitap hızlı ilerliyor gibi görünse de benim için bu durum hikâyedeki eksikleri kapatmaya yetmedi. Bazı olaylar fazla dramatik, bazı gelişmeler ise yeterince temellendirilmemiş geldi. Bu da okuma deneyimimi olumsuz etkiledi.
Seriyi tamamlamış olmaktan memnunum çünkü artık yarım kalmış hissi taşımayacağım. Ancak dürüst olmam gerekirse, bu üçleme benim için büyük bir hayal kırıklığı oldu. Hikâyede beni etkileyen, uzun süre aklımda kalacak ya da dönüp tekrar okumak isteyeceğim bir şey bulamadım.
Benim için seriyi bitirmek adına katlandığım bir okuma oldu. Ne karakterleriyle ne de kurgusuyla beklentilerimi karşılayabildi. Bu kadar zaman ayırdıktan sonra geriye dönüp baktığımda, maalesef büyük bir zaman kaybı olarak hatırlayacağım kitaplardan biri oldu.
Reklam
Ülker Abla
Ülker Abla – Seray Şahiner
Bazı kitaplar olaylarıyla değil, anlattığı hayatlarla etkiler. Ülker Abla da benim için tam olarak böyle bir kitaptı.
Ülker’in çocukluğundan başlayıp hastane köşelerinde geçen yıllarına kadar uzanan hikâyesi insanın içini burkuyor. Yoksulluk, yalnızlık, sevgisizlik ve çaresizlik içinde geçen bir ömür… Okurken sık sık “Bir insan bu kadar yükü nasıl taşır?” diye düşündüm.
Kitapta en çok etkilendiğim şey, Ülker’in yaşadıklarının aslında hiç de uzak bir hikâye olmamasıydı. Hastanelerde, bakım evlerinde, unutulmuş odalarda böyle hayatlar gerçekten var. Çoğu zaman görmediğimiz, görsek bile hikâyesini bilmediğimiz insanların yaşamlarına tanıklık ediyoruz.
Yalnız final konusunda biraz farklı hissettim. Ülker’in eşine dönmesini elbette istemezdim ama hayatının geri kalanını sonsuza kadar hastanede geçirmesi içimde buruk bir his bıraktı. En azından askerdeki oğlundan bir haber almasını, onunla bir kez olsun görüşebilmesini isterdim. Bu eksiklik kitabı benim için daha da hüzünlü kıldı.
Seray Şahiner, yine toplumun kıyısında kalmış bir karakteri büyük bir gerçeklikle anlatmış. Ülker’e üzülüyorsunuz, öfkeleniyorsunuz, bazen çaresiz hissediyorsunuz ama en çok da onu unutamıyorsunuz.
“Bazı insanların hikâyesi mutlu sonla bitmez; yine de anlatılmayı hak eder.”
Ülker Abla, bittiğinde içinizde uzun süre kalacak, sessiz ama etkili bir roman.
Selamlarrr
Bugün sizlere serinin son kitabı olan Kül ve Keder Çağı ile geldim. Bu seri için, size geçtiği evreni doyasıya yaşatacak bir seri diyebilirim. Seriyi çok sevsem de final kitabında biraz kalbim buruk Hem kitabın bitmiş olması hem de kitapta yaşanan büyük hezimet ben yaşamışım gibi derinden sarstı beni diyebilirim İkinci kitabın sonunda işler hiçte umduğumuz gibi gitmez ve Gizliman denen yer karakterlerimize yuva ve özgürlük olacak diye beklerken bir anda Giz adı altında böbürlenen kişilerin kurduğu oyunla yüzyüze geliriz. Bir mağarada canlı canlı verilen kurbanlardan, sağ çıkanlar statü alarak halk içine karışacaktır. Ve bu kanlı oyundan bizim ekibimizden sadece Dante, Hodbin ve Arm kurtulur. (Ya da öyle gösterilir diyelim) Gizliman'ın zengin halkının yanı sıra hiçlerden oluşan ve bağımsızlıklarını ilan etmiş bir kesimle karşılaşmıştık ikinci kitabın sonunda. İsimsizler..
Aspen, Lunu ve Beau' yu onlarla bırakmak zorunda kallan Dante' yi zorlu mücadeleler beklemektedir. Zira Giz'lerin içine sızıp İsimsizler'e haber uçuracaktır. Ama daha haber uçurmaya kalmadan ortalık yangın yerine dönüyor desek yeridir. Bir anda patlamaya hazırlanan yanardağ hem Giz'leri, hem Hiçl'eri hem de İsimsizler'i bir savaş haline sokar. Ciddi anlamda bu sahneleri okurken kanın gövdeyi götürdüğüne çok net şahit oluyorsunuz. Ama ne yalan söyleyeyim iki kitap boyunca bu sahneleri de bekledim ben artık şu haksızlıklar bir devrilsin dedim ya ve işte biz bu kitapta bunu dibine kadar yaşadık. Serinin ilk iki kitabında olduğu gibi hiçbir şekilde dinamizmi dinmedi. Bu seride benim kanayan yaram Beau oldu. Açıkçası ben yazarın ona böyle bir son biçmesini beklemiyordum. İnanılmaz kalbim kırık çünkü kitabın en başından beri ben Dante ve Beau ikilisini çok sevmiştim. (neden yarım kaldık,
Merhabalar Efendim
Sizlere en değerli serilerimden olan Bronz'un final kitabı ile geldim.
Baştan söyleyeyim bolca duygu yüklü ve spoiler içeren bir yorum olacak. Dikkat edenlere duyrulur.
Serinin final kitabı olduğu için konu kısmını atlayarak direk yoruma geçiriyorum.
Bronz'un Hisarın hastalığını öğrendikten sonra onu bir onu tedavi için bir kliniğe yatırmasıyla biten son kitabımızın ardından tedavi olan Hisarı okuyarak başlıyoruz bu kitabımıza. Hisar tamamen hastalığından kurtulmuş durumda ama zorlu günler aslında onu Bronz cephesinde bekliyor. Bronz Hisara çok kızgın ve çok kırgın. Kendisini düşünmediği için, onu düşünmediği için, beraber yaşayacakları geleceklerini düşünmediği için, kendini bazı şeylere feda ettiği için. Hem kızgın hem Kırgın olan bir bronz okuyoruz. Hisar ona yaşattıkları için çok pişman ama kendi içinde de haklı sebepleri var ve bu süreçte Hisar'ın Bronz'a kendini affettirmesini ve onun peşinden bir adım olsun ayrılmamasını okuyoruz. Bronzu anlayabiliyorum o yüzden sert davranışlarını, soğukluğu gayet anlaşılabilir. Hisar'ın da yaptığı ile yüzleşmesi ve kendine ne kadar doğru gelse de sevdiği adamın bakış açısından baktığında ve bu durumla bil hassa kendisi de karşılaştığında Bronz'un ne hissettiğini, nasıl kırıldığını gayet iyi anlıyor ve bundan duyduğu pişmanlığı da her defasında dile getiriyor. Bazı şeylerin sonuna geldik final kitabımızda. Çözülen sırlarımız var, geçmişin karanlık perdesi ile yüzleşiyor karakterlerimiz. Fedakarlıklar sonucunda kaybettiğimiz karakterlerimiz var. Çok ağlayarak okudum o kısımları. Aslında Serdal'ın ölmesine üzülmemem gerektiğini biliyordum, çünkü herkes ailesiyle birlikteyken O da en güzel şekilde ailesinin yanına gitmeliydi ve onlara kavuşmalıydı. O yüzden içim bir parça buruk olsa bile onun için en güzel
Kızıltepe 3 İnceleme
Selam ben geldim.
Çok uzun bir süre geçti bu kitabın ardından. Üniversite sınavına hazırlık süreci son ayda kitaplarımdan uzaklaşmama neden oldu.
Kızıltepe zaten çok sevdiğim ve aile sıcaklığını hissettiğim, birlik, beraberlik, dayanışma ve tatlı maceraların iç içe olduğu bir kurgu. Bu kitapta yine aynı duygularla ilerleyen bir kitaptı.
Mahira ve Sancak'ın ilişkisinin sınanması, mahalledekilerin pikniğe gitmeleri, Mahira'nın babasının arada hatırlanması içime işlendi.
Kitabın sonu hem beklenmedik aynı zamanda bir o kadar beklenen bir sondu bence.
Sonraki kitabı final olması nedeniyle çokça heyecan ve biraz buruk duygularla bekliyorum.
Umarım sizde beğenirsiniz, teşekkürler.
Reklam
Reklam